सिलगढीदेखि समग्र बङ्गालसम्म गौरवको सन्देश सिलगढी: पश्चिम बङ्गालका पर्यटनमन्त्री डा. शङ्कर घोषद्वारा व्यक्त बधाई तथा शुभकामनाले बालप्रतिभाको सम्मान, अभिभावकीय योगदान र भावी पुस्ताको सम्भावनालाई उजागर गरेको छ।भारतको पश्चिम बङ्गालस्थित सिलगढीकी मात्र दुई वर्षीया बालिका हान्विका साहाले असाधारण स्मरणशक्तिको परिचय दिँदै इन्डिया बुक अफ रेकर्ड्समा आफ्नो नाम दर्ता गराउन सफल भएकी छन्। यति सानै उमेरमा प्राप्त गरेको यस उपलब्धिले उनको परिवारलाई मात्र नभई शिलिगुडी र समग्र बङ्गाललाई नै गौरवान्वित बनाएको छ।हान्विकाको यस सफलताप्रति खुसी व्यक्त गर्दै पश्चिम बङ्गालका पर्यटनमन्त्री डा. शङ्कर घोषले उनलाई हार्दिक बधाई तथा शुभकामना दिएका छन्। उनले यति कम उमेरमा हान्विकाले देखाएको प्रतिभा प्रशंसनीय रहेको उल्लेख गर्दै उनको उज्ज्वल भविष्यको कामना गरेका छन्। साथै, बालिकाको प्रतिभा पहिचान गर्न र त्यसलाई प्रोत्साहन गर्न महत्त्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गर्ने उनका अभिभावकलाई पनि मन्त्री घोषले शुभकामना व्यक्त गरेका छन्।डा. घोषको शुभकामना सन्देशमा बालिकाको व्यक्तिगत सफलताप्रतिको खुसी मात्र होइन, उनको प्रतिभा भविष्यमा अझ विकसित हुँदै जाओस् र त्यसले सिलगढीसँगै समग्र बङ्गालको प्रतिष्ठा बढाओस् भन्ने अपेक्षा पनि प्रतिबिम्बित हुन्छ।बालप्रतिभाको सम्मान र सामाजिक जिम्मेवारीदुई वर्षको उमेरमै असाधारण स्मरणशक्ति प्रदर्शन गर्नु हान्विका साहाका लागि उल्लेखनीय उपलब्धि हो। बालबालिकामा अन्तर्निहित प्रतिभा र सिक्ने क्षमतालाई समयमै पहिचान गरी उचित वातावरण प्रदान गर्न सके उनीहरूको व्यक्तित्व विकासमा सकारात्मक प्रभाव पर्न सक्छ। यस दृष्टिले हान्विकाको उपलब्धि बालप्रतिभाको पहिचान र प्रोत्साहनको महत्त्व सम्झाउने एउटा प्रेरणादायी उदाहरण बनेको छ।मन्त्री डा. शङ्कर घोषले व्यक्त गरेको बधाई तथा शुभकामनालाई यसै सन्दर्भमा हेर्न सकिन्छ। सार्वजनिक जीवनमा रहेका व्यक्तित्वहरूले बालबालिकाको उपलब्धिलाई महत्त्व दिनु र उनीहरूको हौसला बढाउनु सकारात्मक सामाजिक सन्देश हो। यस्ता अभिव्यक्तिले प्रतिभाको सम्मान गर्ने संस्कृतिलाई प्रोत्साहित गर्न सक्छन्।तर, बालबालिकाको प्रतिभालाई सम्मान गर्नु भनेको उनीहरूमाथि अस्वाभाविक अपेक्षा र प्रतिस्पर्धाको दबाब सिर्जना गर्नु होइन। सानै उमेरमा प्राप्त उपलब्धिले भविष्यका सबै सम्भावनाको निर्धारण गर्दैन। त्यसैले हान्विकाको स्मरणशक्तिको प्रशंसासँगै उनको स्वाभाविक बाल्यकाल, खेल्ने अवसर, भावनात्मक विकास र रुचिअनुसार सिक्ने वातावरणलाई पनि उत्तिकै महत्त्व दिन आवश्यक छ।अभिभावकीय भूमिका र भविष्यको सम्भावनाबालबालिकाको सफलतामा उनीहरूको व्यक्तिगत क्षमता महत्त्वपूर्ण भए पनि परिवारको साथ, प्रोत्साहन र अनुकूल वातावरणको भूमिका पनि उत्तिकै उल्लेखनीय हुन्छ। हान्विकाका अभिभावकलाई दिइएको शुभकामनाले यस पक्षलाई समेत उजागर गर्छ।बालबालिकाको प्रतिभा पहिचान गर्नु, उनीहरूको जिज्ञासालाई प्रोत्साहित गर्नु र सिकाइलाई बोझ नभई आनन्ददायी अनुभव बनाउनु अभिभावकको महत्त्वपूर्ण जिम्मेवारी हो। हान्विकाको प्रतिभा आगामी दिनमा अझ विकसित हुँदै जाओस् भन्नका लागि पनि यस्तै सन्तुलित र सहयोगी वातावरण आवश्यक हुनेछ।शिलिगुडीको गौरव र बङ्गालका लागि प्रेरणासिलगढी पूर्वोत्तर भारततर्फको महत्त्वपूर्ण प्रवेशद्वारका रूपमा परिचित सहर हो। यस सहरकी सानी बालिकाले राष्ट्रिय स्तरमा पहिचान प्राप्त गर्नु स्थानीय समुदायका लागि खुसीको विषय हो। हान्विकाको उपलब्धिले बालबालिकाभित्र लुकेका सम्भावनालाई पहिचान गर्न र तिनलाई प्रोत्साहित गर्नुपर्ने आवश्यकतासमेत स्मरण गराउँछ।मन्त्री डा. शङ्कर घोषको सन्देशको सकारात्मक पक्ष भनेको बालिकाको व्यक्तिगत उपलब्धिलाई सिलगढी र समग्र बङ्गालको गौरवसँग जोडेर हेर्नु हो। यसले स्थानीय प्रतिभाप्रति सामुदायिक अपनत्व र उत्साह बढाउन सहयोग गर्न सक्छ। यद्यपि, एउटा बालिकाको उपलब्धिलाई व्यापक सामाजिक विकासको प्रमाणका रूपमा बुझ्नुको सट्टा यसलाई नयाँ पुस्ताका सम्भावनाको सम्मान गर्ने अवसरका रूपमा लिनु बढी उपयुक्त हुन्छ।निष्कर्षदुई वर्षीया हान्विका साहाको उपलब्धि बालप्रतिभाको पहिचान र सम्मानको एउटा सुखद उदाहरण हो। पश्चिम बङ्गालका पर्यटनमन्त्री डा. शङ्कर घोषले व्यक्त गरेको बधाई तथा शुभकामनाले यस सफलतालाई सार्वजनिक रूपमा सम्मान गर्ने सकारात्मक सन्देश दिएको छ।हान्विकाको प्रतिभा अझ विकसित होस्, उनले आफ्नो रुचि र क्षमताअनुसार अघि बढ्ने अवसर पाऊन् तथा उनका अभिभावकले उनलाई निरन्तर साथ दिन सकून् भन्ने कामना गर्नु स्वाभाविक छ। उनको यो उपलब्धि शिलिगुडी र समग्र बङ्गालका लागि खुसीको विषय बनोस् र अन्य बालबालिकाको प्रतिभा पहिचान तथा प्रोत्साहन गर्ने प्रेरणा पनि बनोस्।सानो उमेरमा देखिएको प्रतिभालाई उचित माया, अवसर र मार्गदर्शनले सिँच्न सकियो भने त्यसले भविष्यमा अझ सुन्दर सम्भावनाका ढोका खोल्न सक्छ। हान्विका साहाको सफलताले दिने मूल सन्देश पनि यही हो।

अम्मान: जोर्डनको वायुसेनाले कराक सहरस्थित एक ग्रिक अर्थोडक्स चर्चमा शुक्रबार भएको आक्रमणको जवाफमा सिरियामा सशस्त्र समूहका विभिन्न ठेगानामाथि हवाई आक्रमण गरेको छ। चर्चमा भएको आक्रमणमा नौ जनाको मृत्यु भएको थियो।जोर्डनको वायुसेनाले यस कारबाहीमा आतंकवादी समूहका कैयौँ सदस्य मारिएको तथा घाइते भएको र उनीहरूका कैयौँ सवारीसाधन नष्ट गरिएको जनाएको छ।यस सैन्य कारबाहीपछि सिरियामा व्यापक आक्रोश उत्पन्न भएको छ। सिरियाको नागरिक सुरक्षा निकायले दक्षिणी दारा र सुवैदा प्रान्तमा भएका हवाई आक्रमणमा मारिएका सात जनाको शव बरामद गरिएको जनाएको छ।सिरियाली सरकारले जोर्डनले कुनै पूर्वसमन्वय वा अग्रिम सूचना नदिई सैन्य कारबाही गरेको आरोप लगाएको छ। सिरियाली अधिकारीहरूले घटनाको परिस्थितिबारे अनुसन्धान गरिरहेका छन्। साथै, परिस्थितिबारे छलफल गर्न जोर्डनसँग वार्ताको ढोका खुला रहेको जनाइएको छ।यसैबीच, सिरियाको बन्दरगाह तथा भन्सारसम्बन्धी सामान्य प्राधिकरणले जोर्डनसँग जोडिएको सिरियाको प्रमुख सीमा नाका बन्द गर्ने घोषणा गरेको छ।यसअघि, गत साता भएको आक्रमणमा संलग्न रहेको आरोपमा जोर्डनका अधिकारीहरूले सोमबार तीन जनालाई पक्राउ गरेका थिए।

मन्त्री अग्निमित्रा पालको दृष्टिकोणले थप्यो बहसको आयाम कोलकाता: कोलकाताको नन्दनस्थित समिति कक्षमा कोलकाता चलचित्र महोत्सवको कार्यकारी परिषद्को बैठक सम्पन्न भएको छ। बैठकमा महोत्सवका विभिन्न पक्ष, भावी योजना, कार्यक्रमको रूपरेखा तथा बङ्गालको चलचित्र र सांस्कृतिक विरासतलाई थप समृद्ध बनाउने विषयमा छलफल भएको सार्वजनिक विवरणमा उल्लेख छ।बैठकमा प्रमुख सल्लाहकार मिथुन चक्रवर्ती, सहप्रमुख सल्लाहकार सन्दीप राय र पूर्णिमा चक्रवर्ती, अध्यक्ष प्रसनजित चटर्जी तथा कार्यकारी परिषद्का सदस्य पापिया अधिकारी, रुद्रनील घोष, हिरण्मय चटर्जी (हिरण), शर्वरी मुखर्जी र जित मदनानीलगायत सहभागी थिए। बैठकको मुख्य उद्देश्य महोत्सवसँग सम्बन्धित योजना तथा कार्यक्रमलाई व्यवस्थित रूपमा अगाडि बढाउनु र बङ्गाली चलचित्र क्षेत्रको सांस्कृतिक पहिचानलाई थप प्रवर्द्धन गर्नु रहेको देखिन्छ।चलचित्र महोत्सव केवल चलचित्र प्रदर्शन गर्ने कार्यक्रम मात्र होइन। यो चलचित्रकर्मी, निर्माता, निर्देशक, कलाकार, समीक्षक र दर्शकबीच संवाद स्थापित गर्ने सांस्कृतिक मञ्च पनि हो। त्यसैले महोत्सवको सफलतालाई अतिथिको सूची वा बैठकको औपचारिकताबाट मात्र मापन गर्न मिल्दैन। छनोट गरिने चलचित्रको विविधता, नयाँ प्रतिभालाई दिइने अवसर, क्षेत्रीय तथा अन्तर्राष्ट्रिय चलचित्रबीचको सम्बन्ध र दर्शकको सहभागिताले यसको वास्तविक प्रभाव निर्धारण गर्छन्। मन्त्री अग्निमित्रा पालको सहभागिता र सांस्कृतिक बहसयस बैठकको सन्दर्भमा अग्निमित्रा पालको भूमिका पनि चासोको विषय बनेको छ। उहाँको सहभागिताले चलचित्र महोत्सवलाई सांस्कृतिक गतिविधिका साथै प्रशासनिक व्यवस्थापन र चलचित्र उद्योगको प्रवर्द्धनसँग जोडेर हेर्ने अवसर प्रदान गर्छ। यद्यपि, उपलब्ध विवरणमा उहाँले बैठकमा व्यक्त गर्नुभएको प्रत्यक्ष भनाइ वा स्पष्ट धारणा समावेश नभएकाले उहाँका नाममा कुनै निश्चित विचार वा उद्धरण प्रस्तुत गर्नु उचित हुँदैन।यस सन्दर्भमा महत्त्वपूर्ण प्रश्न के हो भने चलचित्र महोत्सवलाई प्रतिष्ठित कलाकारको जमघट र भव्य समारोहमा मात्र सीमित राख्ने कि यसलाई बङ्गाली चलचित्र उद्योगको दीर्घकालीन विकासको माध्यम बनाउने? चलचित्र क्षेत्रको विकासका लागि पूर्वाधार, आर्थिक लगानी, नयाँ प्रतिभाको संरक्षण, प्राविधिक जनशक्तिका लागि अवसर र क्षेत्रीय चलचित्रको बजार विस्तारजस्ता पक्षमा ठोस कार्यक्रम आवश्यक हुन्छन्। यी विषयमा मन्त्री पालको वास्तविक धारणा सार्वजनिक भएमा महोत्सवको नीतिगत दिशाबारे थप स्पष्ट समीक्षा गर्न सकिन्छ।भव्यता होइन, चलचित्रको गुणस्तर पनि महत्त्वपूर्णकोलकाता चलचित्र महोत्सव बङ्गालको सांस्कृतिक पहिचान र विश्व चलचित्रसँग संवाद स्थापित गर्ने महत्त्वपूर्ण मञ्च हो। यसको ऐतिहासिक महत्त्व कायम राख्न प्रसिद्ध कलाकारको उपस्थिति र आकर्षक समारोह मात्र पर्याप्त हुँदैन। चलचित्र छनोटको गुणस्तर, स्वतन्त्र तथा वैकल्पिक चलचित्रलाई दिइने स्थान, युवा निर्देशकको सहभागिता, महिला चलचित्रकर्मीको प्रतिनिधित्व र विभिन्न भाषाका चलचित्रबीचको संवादले महोत्सवको वास्तविक स्तर निर्धारण गर्छन्।सहरलाई उत्सवमय बनाउने, चर्चित कलाकारलाई आमन्त्रण गर्ने र चलचित्र उद्योगको व्यावसायिक पक्षलाई बलियो बनाउने योजनाले दर्शकको आकर्षण बढाउन सक्छ। तर चलचित्रको विषयवस्तु, कलात्मक नवीनता र सामाजिक सरोकारलाई कति महत्त्व दिइन्छ भन्ने प्रश्न पनि उत्तिकै महत्त्वपूर्ण छ। महोत्सवको सफलता भीडको आकारबाट मात्र होइन, त्यसले सिर्जना गर्ने बौद्धिक बहस, सांस्कृतिक आदानप्रदान र चलचित्र उद्योगमा पार्ने दीर्घकालीन प्रभावबाट मूल्याङ्कन गरिनुपर्छ।निष्कर्षनन्दनमा भएको कार्यकारी परिषद्को बैठकले कोलकाता चलचित्र महोत्सवको भावी योजना अघि बढाउन विभिन्न पक्षबीच समन्वयको आवश्यकता उजागर गरेको छ। मिथुन चक्रवर्ती, प्रसनजित चटर्जी तथा चलचित्र क्षेत्रका अन्य व्यक्तित्वहरूको सहभागिताले महोत्सवको व्यवस्थापन र सांस्कृतिक उद्देश्यप्रतिको चासो प्रतिबिम्बित गर्छ।अब मुख्य चुनौती छलफलमा उठेका योजनालाई व्यवहारमा उतार्नु, बङ्गालको चलचित्र परम्पराको संरक्षण गर्नु, नयाँ पुस्ताका सिर्जनाकर्मीलाई अवसर दिनु र महोत्सवको अन्तर्राष्ट्रिय पहिचान विस्तार गर्नु हो। भव्यता, कलात्मक स्वतन्त्रता, समावेशिता र व्यावसायिक सम्भावनाबीच सन्तुलन कायम गर्न सकेमा यो महोत्सव वार्षिक सांस्कृतिक उत्सवमा मात्र सीमित नरही चलचित्र उद्योगको दीर्घकालीन विकासको आधार बन्न सक्छ।सम्पादकीय टिप्पणी: अग्निमित्रा पालको प्रत्यक्ष भनाइ उपलब्ध विवरणबाट पुष्टि नभएकाले उहाँको नाममा काल्पनिक उद्धरण समावेश गरिएको छैन।

कोलकाता: भारतको प्रतिष्ठित तथा अग्रणी गहना ब्रान्ड कल्याण ज्वेलर्सले कोलकाताको काँकुडगाछीमा आफ्नो नयाँ शोरुम भव्य समारोहबीच सञ्चालनमा ल्याएको छ। बलिउड अभिनेत्री सारा अली खानले उक्त शोरुमको उद्घाटन गरेकी हुन्। नयाँ शोरुम सञ्चालनमा आएसँगै ब्रान्डले कोलकाता क्षेत्रमा आफ्नो व्यावसायिक उपस्थिति थप विस्तार गर्ने लक्ष्य राखेको छ।नयाँ शोरुममा कल्याण ज्वेलर्सका आकर्षक डिजाइन तथा विविध शैलीका गहनाहरू उपलब्ध हुनेछन्। यसमा ब्रान्डका लोकप्रिय विशेष सङ्ग्रहहरू मुहूर्त (विवाहका गहना), मुद्रा (हस्तनिर्मित पुरातन शैलीका गहना), निमाह (मन्दिरको वास्तुशैलीबाट प्रेरित गहना) लगायतका सङ्ग्रह समावेश छन्। विलासी वातावरण, आकर्षक सजावट र गहनाका विविध डिजाइनसहितको यस शोरुमले ग्राहकलाई विशेष किनमेल अनुभव प्रदान गर्ने कम्पनीको अपेक्षा छ।उद्घाटन समारोहमा उपस्थित ग्राहक तथा शुभेच्छुकहरूलाई सम्बोधन गर्दै अभिनेत्री सारा अली खानले कोलकाताको काँकुडगाछीमा कल्याण ज्वेलर्सको नयाँ शोरुम उद्घाटन समारोहमा सहभागी हुन पाउँदा खुसी लागेको बताइन्। उनले हालै ब्रान्डको प्रतिनिधिका रूपमा कल्याण ज्वेलर्स परिवारसँग जोडिन पाएको उल्लेख गर्दै यस सम्बन्धले उद्घाटन समारोहलाई अझ विशेष बनाएको बताइन्।उनका अनुसार कल्याण ज्वेलर्स गुणस्तर, पारदर्शिता र उत्कृष्ट शिल्पकलाप्रतिको प्रतिबद्धताका लागि परिचित छ। कम्पनीको विस्तार यात्राको महत्वपूर्ण अवसरमा सहभागी हुन पाउँदा आफू उत्साहित रहेको बताउँदै उनले कोलकाताका ग्राहकहरूले ब्रान्डका आकर्षक गहनाहरूका साथै अन्तर्राष्ट्रिय स्तरको ग्राहक सेवा अनुभव गर्न पाउने विश्वास व्यक्त गरिन्।नयाँ शोरुम सञ्चालनमा आएको विषयमा प्रतिक्रिया दिँदै कल्याण ज्वेलर्सका कार्यकारी निर्देशक रमेश कल्याणरामनले कोलकाता कम्पनीका लागि सधैँ महत्वपूर्ण बजार रहेको बताए। काँकुडगाछीमा नयाँ शोरुम स्थापना गरेर सहरमा आफ्नो उपस्थिति थप बलियो बनाउन पाएकोमा उनले खुसी व्यक्त गरे।उनले यस विस्तारले ग्राहकलाई कम्पनीका गहना सङ्ग्रह र विश्वसनीय किनमेल सेवामा सहज पहुँच उपलब्ध गराउने प्रतिबद्धता झल्काएको बताए। उत्कृष्ट शिल्पकला, गहनाको विस्तृत छनोट तथा विश्वास र पारदर्शिताप्रतिको निरन्तर प्रतिबद्धताका आधारमा ग्राहकलाई स्वागत गर्न कम्पनी उत्सुक रहेको उनको भनाइ थियो।नयाँ शोरुमको उद्घाटनको अवसरमा कल्याण ज्वेलर्सले ग्राहकका लागि विशेष छुट तथा सुविधा पनि सार्वजनिक गरेको छ। कम्पनीका अनुसार गहना बनाउने ज्यालामा अधिकतम ४० प्रतिशतसम्म छुट, पुरानो सुन साट्दा शून्य प्रतिशत कटौती तथा प्रतिग्राम १३ हजार ५७० रुपैयाँको विशेष सुन दर उपलब्ध गराइनेछ। यी सुविधामार्फत ग्राहकले विभिन्न डिजाइन र शैलीका गहना छनोट गर्न सक्नेछन्। उल्लिखित सुविधामा कम्पनीका नियम तथा सर्तहरू लागू हुनेछन्।कल्याण ज्वेलर्सले आफ्ना शोरुममा बिक्री गरिने सबै गहना भारतीय मानक ब्युरोको हलमार्क चिह्नयुक्त रहेको जनाएको छ। गहनाको शुद्धता सुनिश्चित गर्न विभिन्न परीक्षणसमेत गरिने कम्पनीको भनाइ छ। यसका अतिरिक्त ग्राहकले कम्पनीको चार तहको सुनिश्चितता प्रमाणपत्र प्राप्त गर्नेछन्। यस प्रमाणपत्रअन्तर्गत सुनको शुद्धताको सुनिश्चितता, आजीवन निःशुल्क मर्मतसम्भार, उत्पादनसम्बन्धी विस्तृत विवरण तथा पारदर्शी सट्टापट्टा र पुनः खरिदसम्बन्धी नीतिहरू समावेश छन्। नयाँ शोरुममा कल्याण ज्वेलर्सका विभिन्न लोकप्रिय विशेष ब्रान्डका गहना पनि उपलब्ध हुनेछन्। तीमध्ये मुहूर्त विवाहका गहनाका लागि, मुद्रा हस्तनिर्मित पुरातन शैलीका गहनाका लागि र निमाह मन्दिरको वास्तुशैलीबाट प्रेरित गहनाका लागि परिचित छन्। त्यसैगरी, ग्लो नृत्यको भावभङ्गीबाट प्रेरित चम्किला हिराका गहना, जिया सोलिटेयर शैलीका हिराका गहना, अनोखी अपरिष्कृत हिराका गहना, अपूर्वा विशेष अवसरका हिराका गहना, अन्तरा विवाहका हिराका गहना, हेरा दैनिक प्रयोगका हिराका गहना तथा रङ्ग बहुमूल्य रत्नजडित गहनाका सङ्ग्रह हुन्। हालै सार्वजनिक गरिएको लीला सङ्ग्रहमा रङ्गीन रत्न तथा हिरा जडित गहनाहरू समावेश छन्। नयाँ शोरुमको सञ्चालनसँगै कल्याण ज्वेलर्सले कोलकाताका ग्राहकलाई विविध डिजाइन, गुणस्तरीय गहना र पारदर्शी सेवाको अनुभव उपलब्ध गराउने लक्ष्य राखेको छ।

‘गोर्खा नारी उद्यम मेला’ आयोजना गर्न प्रस्ताव दार्जिलिङ: दार्जीलिङको ऐतिहासिक तथा सांस्कृतिक महत्त्व बोकेको चौरास्ताको संरक्षण गर्नुपर्ने मागसहित एडवर्ड्स फाउण्डेशन एवं ईण्डियन गोर्खा जनशक्ति फ्रण्टका केन्द्रीय संयोजक अजय एडवर्ड्सले पश्चिम बंगाल सरकारका पञ्चायत तथा ग्रामीण विकास विभागका मन्त्री दिलीप घोषसँग भेट गरी ज्ञापन पत्र बुझाएका छन्। भेटका क्रममा उनले चाैरस्तामा सारस मेला तथा यस्तै प्रकृतिका ठूला कार्यक्रम आयोजना गर्दा स्थानीय बासिन्दाले भोग्नुपरेका समस्याबारे मन्त्रीको ध्यानाकर्षण गराउँदै पहाडका महिला उद्यमी,ग्रामीण कारीगर तथा स्वयं सहायता समूहका सदस्यहरूलाई आर्थिक रूपमा सबल बनाउने विभिन्न प्रस्ताव समेत अघि सारेका छन्। अजय एडवर्ड्सले बुझाएको ज्ञापन पत्रमा दार्जीलिङको चाैरस्तालाई सुरक्षित राख्दै स्थानीय उत्पादन,हस्तकला र पहाडी समुदायका उद्यमशीलतालाई प्रवर्द्धन गर्न सरकारसँग आग्रह गरिएको छ। उनले मेलाको आयोजना र स्थानीय बासिन्दाको सुविधा बिच सन्तुलन कायम गर्नुपर्नेमा जोड दिएका छन्।‘चाैरस्ताको मौलिकता र जनसुविधा जोगाउन माग,दार्जीलिङको चाैरस्ता केवल पर्यटकीय स्थल मात्र नभएर स्थानीय बासिन्दाको दैनिक जीवन,सामाजिक सम्बन्ध र सांस्कृतिक पहिचानसँग जोडिएको महत्त्वपूर्ण सार्वजनिक स्थल हो। यहाँ स्थानीय मानिसहरू बिहान बेलुका हिँडडुल गर्न, व्यायाम गर्न,प्रार्थना गर्न,साथीभाइसँग भेटघाट गर्न तथा शान्त वातावरणमा समय बिताउन आउने गर्छन्। विशेषगरी ज्येष्ठ नागरिकहरूका लागि चाैरस्ता दैनिक शारीरिक अभ्यास,मानसिक सन्तुष्टि र सामाजिक सम्पर्कको महत्त्वपूर्ण केन्द्र रहेको ज्ञापन पत्रमा उल्लेख गरेका छन्।तर चाैरस्तामा पटक-पटक विभिन्न मेला तथा ठूला कार्यक्रम आयोजना गर्दा त्यहाँ पसल र स्टलहरू राखिने भएकाले स्थानीय बासिन्दाको नियमित गतिविधि प्रभावित हुने गरेको एडवर्ड्सको भनाइ छ। यसले चाैरस्ताको मौलिक वातावरण र सार्वजनिक स्थलका रूपमा रहेको यसको महत्त्वमा समेत असर पार्ने चिन्ता व्यक्त गरिएको छ।सरकार परिवर्तनसँगै स्थानीय नागरिकका लामो समयदेखिका गुनासो र मागलाई संवेदनशीलताका साथ सम्बोधन गरिने अपेक्षा गरिएको पनि ज्ञापन पत्रमा उल्लेख छ। सारस मेला भानु भवन वा उपयुक्त अन्य स्थलमा सार्न आग्रह गर्दैअजय एडवर्ड्सले चाैरस्तामा सारस मेला आयोजना गर्नुको सट्टा अन्य उपयुक्त स्थानमा मेला सञ्चालन गर्न सरकार समक्ष आग्रह गरेका छन्।उनले दार्जीलिङको भानु भवन वा अन्य कुनै उपयुक्त मैदान अथवा प्रतिष्ठानलाई वैकल्पिक स्थलका रूपमा छनोट गर्न सकिने प्रस्ताव राखेका छन्। तर, त्यस्तो स्थल छनोट गर्दा स्थानीय बासिन्दासँग पर्याप्त छलफल र परामर्श गर्नुपर्ने उनको सुझाव छ। यसरी उपयुक्त स्थानमा मेला आयोजना गर्न सके स्थानीय कारीगर,महिला उद्यमी र स्वयं सहायता समूहका सदस्यहरूले आफ्ना उत्पादन बिक्री गर्ने अवसर पाउनेछन् भने चाैरस्तालाई पनि सर्वसाधारणका लागि खुला र सहज रूपमा उपयोग गर्न सकिनेछ।उनले मेला आयोजना गर्ने विषयमा स्थानीय नागरिकको भावना र आवश्यकतालाई प्राथमिकता दिनुपर्नेमा जोड दिएका छन्।अजय एडवर्ड्सले गोर्खा नारी उद्यम मेला’ नामकरण गर्ने प्रस्ताव राख्दै पहाडमा आयोजना हुने आगामी मेलाहरूलाई ‘गोर्खा नारी उद्यम मेला’ नाम दिएर सञ्चालन गर्न सकिने प्रस्ताव गरेका छन्। यस नाममार्फत् पहाडी क्षेत्रका महिला उद्यमीहरूको क्षमता, सीप, सिर्जनशीलता र आर्थिक योगदानलाई विशेष रूपमा उजागर गर्ने उद्देश्य राखिएको छ। स्थानीय महिलाहरूले उत्पादन गरेका हस्तकलाका सामग्री,परम्परागत वस्तु, घरायसी उत्पादन तथा पहाडी समुदायको पहिचान झल्काउने सामग्रीलाई मेलाको प्रमुख आकर्षण बनाउन सकिने प्रस्ताव गरिएको छ। यसबाट मेलालाई केवल किनबेच गर्ने कार्यक्रमका रूपमा सीमित नराखी स्थानीय महिला उद्यमशीलता,ग्रामीण अर्थतन्त्र र पहाडी संस्कृतिको प्रवर्द्धन गर्ने माध्यमका रूपमा विकास गर्न सकिने अपेक्षा गरिएको छ।

दार्जिलिङ: दार्जीलिङको चौरस्ता परिसरमा आजदेखि सुरु भइरहेको सारस मेलालाई लिएर भीआईपीका लागि निर्माण गरिएको अस्थायी शौचालयप्रति गोर्खा राष्ट्रिय मुक्ति मोर्चा (गोरामुमो), दार्जीलिङ ब्राञ्जले कडा आपत्ति जनाएको छ।चौरस्ता परिसरमा शौचालयको व्यवस्था हुँदाहुँदै पनि आयोजक टोलीले यसरी जथाभावी रूपमा अस्थायी शौचालय निर्माण गर्नु स्थानीयवासीको सम्मान र भावनाप्रतिको बेवास्ता भएको गोरामुमो दार्जीलिङ ब्रान्चको भनाइ छ। गोरामुमोले सार्वजनिक स्थलको मर्यादा र स्थानीयवासीको भावनालाई ध्यानमा राख्दै उक्त अस्थायी शौचालय तत्काल हटाउन आयोजक टोलीसँग माग गरेको छ। साथै, यस्ता कार्य गर्दा सम्बन्धित पक्षले स्थानीय क्षेत्रको गरिमा र जनभावनालाई प्राथमिकता दिनु पर्नेमा पनि जोड दिएको छ।

खरसाङ: खरसाङ बजारमा रहेको विभिन्न सिण्डीकेटहरुको गाडीहरु प्रशासनले रोडमा राख्नु नदिएपछि खरसाङका विधायक सोनाम लामा र पुलिस प्रशासनसित सभा गरेर हालमा पुरानै स्थानमा गाडीहरु सञ्चालन भईरहेको छ। यस विषयमा आज खरसाङमा पत्रकार सम्मेलन आयोजना गरेर खरसाङ क्षेत्रका सेण्डीकेटका चालकहरुले जनसाधारणलाई पुरानै स्थानमा आएर गाडीहरु चढिदिने अनुरोध गरेका छन्। चालकहरुको पक्षमा धिरेन प्रधानले पत्रकारहरुलाई सम्बोधन गर्दै गत केही दिन अघि खरसाङ महकुमा पुलिस अधिकारीको नेतृत्वमा सेण्डीकेटका गाडीहरुलाई रोडमा राख्न दिएको थिएन र २६ अक्टोबरको दिन खरसाङका विधायक सोनाम लामालाई ज्ञापन पत्र बुझाएको र पुलिस प्रशासनसित सभा बसेर खरसाङ क्षेत्रका सेण्डीकेटका गाडीहरु पुरानै ठाउँमा सञ्चालन भइरहेको जानकारी गराएका छन्। उनले चालकहरुको पक्षबाट जनसाधारणलाई अफवाहमा होइन तर पुरानै ठाउँमा आएर गाडीहरु चढ्ने अनुरोध गरेका छन्। उनले यसको लागि पुलिस प्रशासनलाई धन्यवाद दिएका छन्। चालकहरुको पक्षबाट धिरेन प्रधानले खरसाङ ट्राफिक पुलिस प्रभारी विकास चामलिङ, खरसाङ टाउन पुलिस आउट पोष्टको बडाबाबु सागर प्रधान लगायत अन्यलाई धन्यवाद दिएका छन्। यसको साथै उनले खरसाङ बजारमा सबै गाडीहरुका सेण्डीकेटहरु पुरानो स्थानमा नै सञ्चालन भईरहेको र यसमा जनसाधारणले कुनै कन्फ्युजनबिना नै पुरानो ठाउँमा नै आएर गाडीहरु चढिदिने अनुरोध पनि गरेका छन्।

भने: मन्त्री भारत आए पनि ठूलो अपेक्षा न राखौँ नयाँ दिल्ली। भारतले सांघाई सहयोग सङ्गठनको बैठकमा सहभागी हुन सङ्गठनका सबै दस सदस्य राष्ट्रलाई निमन्त्रणा दिएको छ। यस निमन्त्रणामा पाकिस्तान पनि समावेश छ। नयाँ दिल्लीमा नोभेम्बर २० देखि २२ सम्म सांघाई सहयोग सङ्गठनको पहिलो सभ्यतासम्बन्धी संवाद मञ्च आयोजना गर्ने तयारी गरिएको छ। उक्त कार्यक्रममा सहभागी हुन पाकिस्तानका राष्ट्रिय सम्पदा तथा संस्कृति मन्त्री औरङ्गजेब खान खिची भारत आउन सक्ने सम्भावना छ। यद्यपि, पाकिस्तानले उनको भारत भ्रमणबारे अहिलेसम्म आधिकारिक पुष्टि गरेको छैन।भारतका रक्षामन्त्री राजनाथ सिंहले अक्टोबर २० मा यसै वर्षको अन्त्यसम्ममा भारतले सांघाई सहयोग सङ्गठनको पहिलो सभ्यतासम्बन्धी संवाद मञ्च आयोजना गर्ने घोषणा गरेका थिए। त्यसपछि पाकिस्तानका राष्ट्रिय सम्पदा तथा संस्कृति मन्त्री औरङ्गजेब खान खिचीलाई पनि भारत भ्रमणका लागि निमन्त्रणा पठाइएको हो।यदि खिची भारत आए भने, अपरेसन सिन्दूरपछि कुनै पाकिस्तानी मन्त्रीको यो पहिलो भारत भ्रमण हुनेछ। यसअघि सन् २०२३ मा पाकिस्तानका तत्कालीन विदेशमन्त्री बिलावल भुट्टो जरदारी सांघाई सहयोग सङ्गठनको बैठकमा सहभागी हुन गोवा आएका थिए।सांघाई सहयोग सङ्गठनमा भारत, रुस, चीन, इरान, बेलारुस, पाकिस्तान, कजाकिस्तान, किर्गिस्तान, ताजिकिस्तान र उज्बेकिस्तान गरी दस सदस्य राष्ट्र छन्।पाकिस्तानी विज्ञले के भने?पाकिस्तानका भू–राजनीतिक मामिलाका विज्ञ कमर चीमाले आफ्नो युट्युब च्यानलमार्फत सम्भावित भारत भ्रमणबारे धारणा सार्वजनिक गरेका छन्। उनका अनुसार पाकिस्तानी मन्त्री भारत आए पनि यस भ्रमणबाट धेरै अपेक्षा राख्नु हुँदैन। यसबाट भारत र पाकिस्तानको सम्बन्धमा ठूलो परिवर्तन आउने सम्भावना नरहेको उनको भनाइ छ।चीमाले प्रस्तावित बैठक द्विपक्षीय नभई बहुपक्षीय मञ्चको हिस्सा भएको बताए। भारत र पाकिस्तानबीच लामो समयदेखि जारी विवाद समाधान गर्ने क्षमता सांघाई सहयोग सङ्गठन वा ब्रिक्सजस्ता मञ्चसँग नभएको उनको तर्क छ।उनले औरङ्गजेब खान खिची पाकिस्तानका प्रमुख राजनीतिक नेतामध्येका व्यक्ति नभएको पनि बताए। त्यसैले उनको भ्रमणबाट ठूलो कूटनीतिक उपलब्धि वा महत्त्वपूर्ण सफलता खोज्नु उचित नहुने चीमाको धारणा छ।उनका अनुसार पाकिस्तानले आफ्नो मन्त्रीलाई भारत पठाउने विषयमा अहिलेसम्म अन्तिम निर्णय सार्वजनिक गरेको छैन। यद्यपि, यो बहुपक्षीय संवादको मञ्च भएकाले पाकिस्तानले कार्यक्रममा सहभागी हुने विषयमा विचार गर्नुपर्ने उनले बताए।भारतको कूटनीतिक गतिविधिबारे टिप्पणी गर्दै चीमाले दक्षिण एसियाली क्षेत्रीय सहयोग सङ्गठनको पनि उल्लेख गरे। भारत क्षेत्रीय सहयोगप्रति वास्तवमै गम्भीर भएको भए दक्षिण एसियाली क्षेत्रीय सहयोग सङ्गठनलाई यस्तो अवस्थामा पुग्न नदिने उनको भनाइ थियो।पाकिस्तानसामु कस्तो द्विविधा छ?यस निमन्त्रणालाई लिएर पाकिस्तानसामु कूटनीतिक र आन्तरिक राजनीतिक दुवै चुनौती छन्। यदि शहबाज शरीफ सरकारले आफ्नो मन्त्रीलाई भारत पठाउने निर्णय गर्छ भने देशभित्र उक्त निर्णयको बचाउ गर्नुपर्ने हुन सक्छ। भारत र पाकिस्तानबीच तनावपूर्ण सम्बन्ध रहेको अवस्थामा यस कदमबारे आन्तरिक रूपमा प्रश्न उठ्न सक्छन्।अर्कोतर्फ, पाकिस्तानले आफ्नो मन्त्रीलाई भारत नपठाएमा त्यसलाई बहुपक्षीय मञ्चमा सहभागिताबाट टाढिएको रूपमा हेरिन सक्छ। यसले पाकिस्तानले द्विपक्षीय विवादलाई व्यापक अन्तर्राष्ट्रिय सहकार्यका मञ्चबाट अलग राख्न कठिनाइ महसुस गरिरहेको सन्देश पनि दिन सक्छ।यद्यपि, पाकिस्तानको अन्तिम निर्णय र सम्भावित भ्रमणको परिणामबारे अहिले नै स्पष्ट अवस्था छैन। त्यसैले शहबाज शरीफ सरकारले यस निमन्त्रणाप्रति कस्तो धारणा अपनाउँछ र औरङ्गजेब खान खिची नयाँ दिल्लीमा हुने कार्यक्रममा सहभागी हुन्छन् कि हुँदैनन् भन्ने विषय महत्त्वपूर्ण हुनेछ।हालका लागि यो निमन्त्रणाले भारत र पाकिस्तानको सम्बन्धमा ठूलो परिवर्तन आउने निश्चित सङ्केत गर्दैन। तर, दुवै देशका लागि बहुपक्षीय मञ्चमा संवाद र सहभागिताको अवसरका रूपमा यसलाई महत्त्वपूर्ण मान्न सकिन्छ।

राष्ट्रिय पहिचान, मौलिक संस्कृति र धार्मिक स्वतन्त्रतामाथि चुनौती देशबन्धु बिश्वामित्र नेपालको धार्मिक, सांस्कृतिक र ऐतिहासिक पहिचान हजारौँ वर्षको सभ्यतागत विकास, आध्यात्मिक चिन्तन र मौलिक परम्परामा आधारित छ। हिन्दू तथा बौद्ध दर्शनको ऐतिहासिक भूमि नेपालमा किरात, प्रकृतिपूजक, इस्लाम, इसाईलगायत विभिन्न धार्मिक समुदायको पनि उपस्थिति छ। मठमन्दिर, गुम्बा, जात्रा, पर्व, लोकगीत, साहित्य, कला र संस्कारले नेपाली सभ्यताको विशिष्ट परिचय निर्माण गरेका छन्। यस्तो अवस्थामा पछिल्ला दशकमा इसाई धर्मको विस्तार, विदेशी मिसनरीहरूको सक्रियता र धर्मान्तरणसम्बन्धी विवादले राष्ट्रिय बहसलाई नयाँ आयाम दिएको छ। यसले धार्मिक स्वतन्त्रता, सांस्कृतिक संरक्षण र राष्ट्रिय पहिचानबीच सन्तुलन कायम गर्ने प्रश्नलाई महत्वपूर्ण बनाएको छ।यसै सन्दर्भमा मोरङको कानेपोखरी गाउँपालिका–७, बरगाछीमा विदेशी नागरिक संलग्न स्वास्थ्य शिविरसम्बन्धी सार्वजनिक समाचारले ध्यानाकर्षण गराएको छ। समाचारअनुसार, ‘मर्सी डेभलपमेन्ट’ नामक संस्थासँग सम्बन्धित स्वास्थ्य शिविरमा ब्राजिल, क्यानडा र अमेरिकाका गरी दस जना विदेशी नागरिक सहभागी भएका थिए। पर्यटक भिसामा आएका उनीहरूले आवश्यक अनुमति नलिई स्वास्थ्य शिविर सञ्चालनमा संलग्न भएको आशङ्कापछि सम्बन्धित निकायले उनीहरूका कागजात अध्यागमन विभागमा पठाएको विवरण सार्वजनिक भएको छ। स्थानीय स्तरमा अस्पताल निर्माणका लागि बनाइएका भनिएका भवन धार्मिक गतिविधिमा समेत प्रयोग भएको विषयमा विवाद रहेको समाचारमा उल्लेख छ।नेपाल लामो समयसम्म विदेशी नागरिकको आवागमनमा कडा नियन्त्रण भएको मुलुक थियो। विशेषगरी राणा शासनकालमा बाह्य सम्पर्क सीमित थियो। सन्१९५०पछि अन्तर्राष्ट्रिय सम्बन्ध, शिक्षा, स्वास्थ्य र सामाजिक सेवाका क्षेत्रमा विदेशी संस्थाहरूको उपस्थिति क्रमशः बढ्दै गयो। नेपालको ऐतिहासिक पहिचान लामो समयसम्म हिन्दू राजतन्त्रसँग जोडिएको भए पनि वर्तमान संविधानले नेपाललाई धर्मनिरपेक्ष राज्यका रूपमा परिभाषित गरेको छ। यस व्यवस्थाले सबै नागरिकको धार्मिक स्वतन्त्रता सुनिश्चित गर्नुका साथै ऐतिहासिक धर्म तथा संस्कृतिको संरक्षणको महत्व पनि स्वीकार गरेको छ।नेपालमा इसाई समुदायको सङ्ख्या बढ्दै गएको विषयमा राष्ट्रिय तथा अन्तर्राष्ट्रिय चासो देखिएको छ। सन् २०२३मा बीबीसीले दक्षिण कोरियाली इसाई मिसनरीहरूको नेपालमा सक्रियता र धर्मान्तरणसम्बन्धी बहस समेटिएको वृत्तान्त प्रसारण गरेको थियो। यसले विदेशी मिसनरीहरूको भूमिकाबारे प्रश्न उठाए पनि नेपालमा इसाई धर्मको विस्तारलाई बाह्य प्रभावबाट मात्र व्याख्या गर्न सकिँदैन। जातीय विभेद, छुवाछूत, आर्थिक विपन्नता, स्वास्थ्य तथा शिक्षामा पहुँचको अभाव र सामाजिक सम्मानको खोजीजस्ता आन्तरिक कारणले पनि मानिसहरूको धार्मिक निर्णयलाई प्रभाव पार्न सक्छन्। त्यसैले समस्याको समीक्षा गर्दा विदेशी संस्थाको गतिविधिसँगै नेपाली समाजका विद्यमान कमजोरी पनि पहिचान गर्नुपर्छ।धार्मिक प्रचार र सामाजिक सेवाबीचको सम्बन्ध यस बहसको संवेदनशील पक्ष हो। स्वास्थ्य शिविर, राहत वितरण, छात्रवृत्ति र सीपमूलक तालिम मानव कल्याणका महत्वपूर्ण माध्यम हुन्। तर यस्ता सेवाको बदलामा कुनै धर्म स्वीकार गर्न दबाब दिने वा आर्थिक प्रलोभनमार्फत धार्मिक निर्णय प्रभावित गर्ने कार्य भएमा त्यो गम्भीर नैतिक तथा कानुनी प्रश्न बन्छ। विदेशी संस्थाहरूको आर्थिक स्रोत, कार्यक्रमको उद्देश्य, भिसाको अवस्था र स्थानीय समुदायसँगको सम्बन्ध पारदर्शी हुनुपर्छ। आवश्यक अनुमति नलिई गतिविधि सञ्चालन गरिएको भए सम्बन्धित निकायले कानुनअनुसार कारबाही गर्नुपर्छ।नेपालको संविधानको धारा २६ले धार्मिक स्वतन्त्रताको प्रत्याभूति गरे पनि कसैलाई धर्म परिवर्तन गराउने वा अर्काको धर्ममा खलल पुर्‍याउने कार्यलाई कानुनबमोजिम दण्डनीय बनाएको छ। यसैले राज्यले दुई पक्षबीच सन्तुलन कायम गर्नुपर्छ। गैरकानुनी प्रलोभन, दबाब वा छलकपटबाट धर्मान्तरण गराउने कार्य नियन्त्रण गर्नुपर्छ भने आफ्नो इच्छाले धर्मको अभ्यास गर्ने वा आस्था परिवर्तन गर्ने व्यक्तिको अधिकार पनि सुरक्षित राख्नुपर्छ। कुनै धार्मिक समुदायको सदस्य हुनु मात्रै अपराधको प्रमाण हुन सक्दैन।इसाई धर्मान्तरणले नेपाली संस्कृति, कला र साहित्यमा पार्न सक्ने प्रभावबारे पनि समीक्षा आवश्यक छ। दशैँ, तिहार, छठ, ल्होसार, उधौली–उभौली, माघी तथा विभिन्न स्थानीय पर्वहरू नेपाली समाजको सांस्कृतिक सम्पदा हुन्। लोकगीत, भजन, कीर्तन, देउडा, मारुनी, लाखे नाच, पौभा तथा मिथिला चित्रकला र मौखिक साहित्यले पुस्तौँदेखि नेपाली पहिचानलाई जीवन्त बनाएका छन्। धार्मिक परिवर्तनसँगै केही व्यक्तिले परम्परागत संस्कार त्याग्न सक्छन्, जसले पारिवारिक र सामुदायिक परम्पराको निरन्तरतामा प्रभाव पार्न सक्छ। तर सबै धर्मान्तरित व्यक्तिले नेपाली संस्कृति अस्वीकार गर्छन् भन्ने निष्कर्ष निकाल्नु पनि उचित हुँदैन। सांस्कृतिक संरक्षणको दायित्व सम्पूर्ण समाजको साझा जिम्मेवारी हो।अन्ततः नेपालमा इसाई धर्मान्तरणसम्बन्धी बहसलाई धार्मिक घृणा वा अन्धविरोधको विषय बनाउनु हुँदैन। मोरङको घटनामा कानुन उल्लङ्घन भएको प्रमाणित भए निष्पक्ष कारबाही हुनुपर्छ र प्रमाण नपुगेको अवस्थामा कसैलाई आरोपका आधारमा दोषी ठहर गर्नु हुँदैन। विदेशी धार्मिक संस्थाहरूको गतिविधिमा पारदर्शिता, कानुनको समान कार्यान्वयन, सामाजिक विभेदको अन्त्य र मौलिक सम्पदाको संरक्षणमा राज्यले ध्यान दिनुपर्छ। नेपाली धर्म, संस्कृति, कला र साहित्यको रक्षा अन्य समुदायलाई निषेध गरेर होइन, आफ्नै सभ्यताप्रतिको चेतना बलियो बनाएर सम्भव हुन्छ। धार्मिक स्वतन्त्रता र सांस्कृतिक संरक्षणलाई सँगसँगै अघि बढाउनु नै नेपालको राष्ट्रिय पहिचान सुदृढ गर्ने जिम्मेवार मार्ग हो।